Wyobrażone stolice. Miasta monarchii habsburskiej jako centra narodów 1815 — 1918

Czy stolica może istnieć bez państwa? I czy miasto może się stać centrum narodu, zanim ten zdobędzie niepodległość?

Książka Łukasza Galuska pokazuje dziewiętnastowieczną Europę Środkową, w której pozbawione własnych państw narody tworzyły swoje „wyobrażone stolice”. Budapeszt, Bratysława, Lublana, Praga, Zagrzeb nie były jeszcze miastami stołecznymi, ale już wtedy stawały się przestrzenią, w której rodziła się nowoczesna tożsamość narodowa.

To opowieść o ambicjach, aspiracjach i symbolach – o tym, jak architektura, urbanistyka, kultura i pamięć historyczna budowały poczucie wspólnoty. W wielonarodowym imperium Habsburgów miasta stawały się „sercami” narodów, zanim jeszcze mogły się stać oficjalnymi stolicami.

Autor pokazuje, że stołeczność jest kwestią nie tylko polityki, lecz przede wszystkim wyobraźni i kultury. Wyobrażone stolice to fascynujące spojrzenie na moment, w którym miasta zaczynają „mówić” w imieniu narodów – i przygotowują się do roli, którą odegrają po 1918 roku.

Książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak powstają narody – i jak wielkie znaczenie w tym procesie mają miasta.

Premiera książki w maju